Ναι στις μεταρρυθμίσεις, αλλά όχι με διάλυση του κοινωνικού ιστού
Γράφει ο Δημήτρης Ευθυμίου*
Πιστεύω ακράδαντα ότι οι μεταρρυθμίσεις είναι απαραίτητες. Ο κόσμος γύρω μας αλλάζει γρήγορα και η κοινωνία δεν μπορεί να μένει στάσιμη. Πρέπει να προσαρμοζόμαστε, να εξελισσόμαστε και να αντιμετωπίζουμε τις νέες ανάγκες. Όμως, δεν μπορώ να δεχτώ αλλαγές που προχωρούν χωρίς να σκέφτονται τι αφήνουν πίσω τους.
Για μένα, κοινωνική συνοχή σημαίνει κάτι πολύ απλό: να νιώθουμε ότι είμαστε όλοι μαζί. Ότι κανείς δεν μένει μόνος να σηκώνει τα βάρη. Μια κοινωνία δεν πρέπει να είναι τοξική, γεμάτη καχυποψία ή μίσος, αλλά ενωμένη, με εμπιστοσύνη και σεβασμό. Σκέφτομαι καθημερινές καταστάσεις, τον γείτονα που χρειάζεται βοήθεια, τον συνάδελφο που φοβάται για τη δουλειά του, ή τον μαθητή που αγωνίζεται να έχει ίσες ευκαιρίες. Αν ο καθένας κοιτάει μόνο τον εαυτό του, οι δυσκολίες πολλαπλασιάζονται και η αλλαγή δεν μπορεί να πετύχει. Όταν όμως βοηθάμε ο ένας τον άλλον και ακούμε ο ένας τον άλλον, οι μεταρρυθμίσεις γίνονται πραγματικά χρήσιμες και βιώσιμες.
Οι μεταρρυθμίσεις έχουν νόημα μόνο όταν σέβονται την εργασία, την πρόσβαση στα βασικά δημόσια αγαθά και την αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπου. Όταν αυτές οι αξίες αγνοούνται, το κόστος δεν το πληρώνουν μόνο οι λίγοι, το πληρώνει ολόκληρη η κοινωνία. Για μένα, κάθε αλλαγή πρέπει να ενισχύει τη σταθερότητα και την εμπιστοσύνη ανάμεσά μας. Μόνο έτσι μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά χωρίς να αφήσουμε κανέναν πίσω.
Ναι στις μεταρρυθμίσεις, λοιπόν. Αλλά όχι με διάλυση του κοινωνικού ιστού. Μόνο μια κοινωνία που μένει ενωμένη και όχι τοξική, που φροντίζει και σέβεται τους ανθρώπους της, μπορεί να γίνει καλύτερη και να χτίσει ένα μέλλον που αξίζει για όλους.
*Ο Δημήτρης Ευθυμίου είναι επιχειρηματίας και Υπεύθυνος του Τομέα Επιχειρηματικότητας (Παραγωγής και Εμπορίου) ΔΕΕΠ ΝΔ Λάρισας
