Σάββατο, 14 Φεβρουαρίου, γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου, και ενδιαφέρον παρουσιάζει η ανάρτηση των Γενικών Αρχείων του Κράτους – Αρχεία Νομού Λάρισας, με αφορμή την ημέρα που γιορτάζουν οι ερωτευμένοι, μέσω της οποίας (βασισμένη σε χειρόγραφο του λόγιου Μεταξοχωρίτη Θεόδωρου Χατζημιχάλη) παρουσιάζεται μια ιστορία αγάπης, γνωστή στην περιοχή της Αγιάς, η οποία όμως δεν είχε ευτυχή κατάληξη.
Έχει ως εξής, λοιπόν, η εν λόγω ιστορία:
Το συγκεκριμένο τεκμήριο αποτελεί ένα χειρόγραφο του λόγιου Θεόδωρου Χατζημιχάλη όπου αναφέρεται στον Ευγένιο Φάβρ. Κυρίως μας παρουσιάζει τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες, στοιχεία από την προσωπικότητά του και γεγονότα από τον έγγαμο βίο του.
Συγκεκριμένα, μας πληροφορεί ότι ο Ευγένιος Φαβρ ήταν Ελβετός τραπεζικός υπάλληλος στη Μασσαλία και ερωτεύτηκε την φτωχή κόρη ενός Γάλλου με το όνομα Στεφανία και χωρίς τη συναίνεση των γονιών του την παντρεύτηκε και έφυγαν.
Μετά από πολλές περιπλανήσεις εγκαταστάθηκαν στον Βόλο, όπου ο Ευγένιος ίδρυσε μια μακαρονοποιία. Σε μια επίσκεψή τους, όμως, στο Μεταξοχώρι, ενθουσιαστήκαν τόσο με το ωραίο του κλίμα, όσο και με τους φιλήσυχους κατοίκους του. Έτσι αποφάσισαν να ενοικιάσουν τα κτήματα του Μοναστηριού της Παναγιάς για πέντε έτη με το αντίτιμο των 11.000 γροσίων με σκοπό την παραγωγή μεταξόσπορου.
Το 1871 νοίκιασε τον υδρόμυλο της Παναγιάς και τον μετέτρεψε σε μακαρονοποιείο. Δυστυχώς, όμως, δεν ευδοκίμησε, επειδή οι κάτοικοι θεωρούσαν τα μακαρόνια ως «άχρηστη τροφή», καθώς προτιμούσαν τα όσπρια και τα λαχανικά. Δεν πέτυχε ούτε το επιχειρηματικό του εγχείρημα στον Βόλο εξαιτίας του ανταγωνιστή του Γκλαβάνη. Αλλά ούτε και η παραγωγή μεταξόσπορου επέφερε αρκετά κέρδη, καθώς στη Αγιά έκαναν εισαγωγές από την Ιταλία.
Εξ’ αιτίας των οικονομικών και επιχειρηματικών δυσχερειών του Ευγένιου Φάβρ, η Στεφανία τον περιφρονούσε και του φερόταν άσχημα μπροστά σε επισκέπτες και χωρικούς. Επίσης, ο Θεόδωρος Χατζημιχάλης τη χαρακτηρίζει ως δύστροπη και άπιστη επειδή παραβίασε τα συζυγικά της καθήκοντα καθώς σύναψε σχέση με έναν υπάλληλό τους, τον Κάρολο Βιανέλι, εις γνώση του Ευγένιου. Απογοητευμένος ο Ευγένιος βυθίστηκε σε βαθιά μελαγχολία. Τέλος αναφέρει ότι ο Ευγένιος χρωστούσε 60 λίρες σε δασμούς, το ποσό αυτό το ζήτησε από την Στεφανία που δεν του τα έδωσε και τον έδιωξε.
Ο πληγωμένος Ευγένιος μια μέρα του Ιουλίου με καύσωνα έκανε τον γύρο του Μετοξοχωρίου και αποφάσισε να πάει στη Λάρισα να ταχτοποιήσει το χρέος του. Όμως καθώς περνούσε από τον Πηνειό έπεσε από την γέφυρα και πνίγηκε. Το πτώμα του θάφτηκε στην αυλή της οικίας του το έτος 1880.
Αρχείο Θεόδωρου Χατζημιχάλη, Αρχειοφυλακείο Αγιάς.
