Πρωθυπουργικός στρουθοκαμηλισμός στη “γέφυρα” δύο πολέμων
Γράφει ο Ελισαίος Βαγενάς, μέλος της ΚΕ, υπεύθυνος τους Τμήματος Διεθνών Σχέσεων του ΚΚΕ
Η πρόσφατη επίσκεψη του πρωθυπουργού στην πόλη μας, στη Λάρισα, συνοδεύτηκε με μεγαλόστομες διακηρύξεις περί «γέφυρας» μεταξύ της δυνατής οικονομίας και της ασφαλούς, ισχυρής Ελλάδος. Ως αποδεικτικά στοιχεία αναφέρθηκαν οι ελληνικές φρεγάτες και τα F-16 στην Κύπρο, τα αντιαεροπορικά συστήματα Patriot που προστατεύουν τον ευρωπαϊκό εναέριο χώρο. Σημείωση: παραλήφθηκε από τον πρωθυπουργό, μάλλον από παραδρομή ο σαουδαραβικός εναέριος χώρος, μιας και ως γνωστόν μέχρι κι εκεί οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν φροντίσει να πουλήσουν “προστασία”.
Δεν ξέρουμε πόσα ρίγη συγκίνησης σκόρπισαν οι παραπάνω “πατριωτικές κορόνες”, που υποτιμούν τη νοημοσύνη του λαού και παίζουν με τις αγωνίες του. Μας φαντάζει, ωστόσο, δύσκολο έως απίθανο από μια τόσο χοντροκομμένη προπαγάνδα να συγκινήθηκαν οι δεκάδες χιλιάδες αγρότες που έκαναν πρωτοχρονιά στα μπλόκα, παλεύοντας για την επιβίωσή τους. Όπως δύσκολο μοιάζει να “δάκρυσαν από υπερηφάνεια” οι εργάτες της Θεσσαλίας, που βλέπουν χρόνο με τον χρόνο να αυξάνονται οι νεκροί συνάδελφοί τους, που πέφτουν στον “βωμό του κέρδους” της έλλειψης μέτρων ασφαλείας στους χώρους εργασίας, με κραυγαλέο παράδειγμα το έγκλημα στη “Βιολάντα”.
Δεν θα σταθούμε εδώ στην ακρίβεια και στα τόσα άλλα προβλήματα, που κάνουν τον βίο αβίωτο εργαζομένων, επαγγελματιών, αγροτών, νεολαίας, γυναικών, λαϊκών στρωμάτων και των συνταξιούχων και τα οποία παντελώς αγνόησε ο πρωθυπουργός, μιας και εστίασε στην επιχειρηματικότητα και στην κερδοφορία των λίγων. Σκοπός μας είναι να αναδείξουμε μιαν άλλη “γέφυρα”, τον ρόλο που παίζει η πόλη μας, ως “γέφυρα” ανάμεσα σε δύο πολέμους: Αυτόν στην Ουκρανία και αυτόν στη Μέση Ανατολή και για τους οποίους η κυβέρνηση, που είναι σημαιοφόρος των ιμπεριαλιστικών σχεδίων, όταν την ρωτούν, στρουθοκαμηλίζει. Βλέπετε και τώρα ο επικεφαλής της κυβέρνησης, χώνοντας, όπως η στρουθοκάμηλος το κεφάλι στην άμμο, δήλωσε άγνοια για την εξέλιξή τους.
Η κυβέρνηση κρύβει επιμελώς, πως η φιλοξενία δολοφονικών μηχανών των ΗΠΑ στις στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην 110 Πτέρυγα Μάχης, καθιστούν τη Λάρισα «δεύτερη Σούδα» σε επίπεδο αεροπορικών επιχειρήσεων.
Η μόνιμη παρουσία μη επανδρωμένων αμερικανικών αεροσκαφών, που αποτελούν τα «μάτια» των Αμερικανών από Βόρεια Αφρική και Ανατολική Μεσόγειο μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα, που ελέγχουν κινήσεις αντίπαλων δυνάμεων στην περιοχή, μεταδίδοντας εικόνα στα κεντρικά του ΝΑΤΟ και “κλειδώνοντας” στόχους για τις ουκρανικές και ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις, συνδέει τη Λάρισα με δύο ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Πολέμους, που δεν γίνονται για λαϊκά συμφέροντα, αλλά για τα συμφέροντα των μονοπωλίων, που αλληλοφαγώνονται για το ποιος θα “κόψει ψαχνό” από τον ορυκτό πλούτο, τις σπάνιες γαίες, την ενέργεια, τους δρόμους μεταφοράς εμπορευμάτων, τα μερίδια αγορών. Η εμπλοκή της Λάρισας φτάνει μέχρι και την Ερυθρά Θάλασσα, 3.500 χιλιόμετρα μακριά, καθώς εδώ, στην 1η Στρατιά, βρίσκεται το επιχειρησιακό στρατηγείο της ευρωενωσιακής πολεμικής αποστολής «Aspides».
Ο λαός της Λάρισας, ανεξάρτητα από το τι ψήφισε στις τελευταίες εκλογές, έχει το δικαίωμα να ανησυχεί και να προβληματίζεται με την παραπάνω κατάσταση, αλλά η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα σιωπούν, τον καθησυχάζουν, πως δήθεν “ήμαστε μακριά”, πως “θα μας προστατέψουν οι ισχυροί σύμμαχοι” και με άλλα ανάλογα πολιτικά παραμύθια της Χαλιμάς.
Κι όμως, γνωρίζουμε πως η αναμφίβολη εμπλοκή σε δύο πολέμους διπλασιάζει τους υπαρκτούς κινδύνους για πιθανά αντίποινα χτυπήματα από τις εμπλεκόμενες δυνάμεις. Αυτή, όμως, η ανησυχία και ο φόβος από τους υπαρκτούς κινδύνους, δεν πρέπει να θαφτεί στην “άμμο” του εφησυχασμού, όπως προτείνουν τα κόμματα του ευρωατλαντισμού, ούτε βέβαια να οδηγήσει στην παραλυσία της αντίληψης “δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα”, αλλά να μετατραπεί σε αντίσταση, σε μαζική συμμετοχή στον αγώνα για το κλείσιμο της βάσης στην πόλη μας και όλων των αμερικάνικων βάσεων στη χώρα, σε αντεπίθεση, σε δύναμη ανατροπής της βαρβαρότητας, όπως προτείνει το ΚΚΕ.
Ειδικά στα ζητήματα του πολέμου, των ανταγωνισμών που κρύβονται πίσω τους, καθώς και της εμπλοκής της χώρας μας σε αυτούς, αναδεικνύεται η ριζική διαφορά του ΚΚΕ, ως δύναμης συνέπειας, αρχών, αγωνιστικής δράσης. Γιατί το ΚΚΕ δεν έχει καμία δέσμευση απέναντι στους εφοπλιστές, στους άλλους καπιταλιστές μεγαλοκαρχαρίες, που κερδίζουν από τον πόλεμο, όπως και στους ξένους συμμάχους τους (ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ). Η μόνη δέσμευση του ΚΚΕ είναι απέναντι στα λαϊκά συμφέροντα.
Να γιατί όταν τα άλλα κόμματα βλέπουν στον πόλεμο “επιχειρηματικές ευκαιρίες” για να μετρήσουν τα σύγχρονα κοινωνικά παράσιτα νέα κέρδη, το ΚΚΕ βλέπει και προειδοποιεί για τις αντιλαϊκές συνέπειες, για τις ανθρώπινες ζωές, που αυτός θερίζει. Κι όχι μόνον! Αναδεικνύει πως τα λαϊκά στρώματα είναι αυτά, που βιώνουν στο πετσί τους τις συνέπειες που έχει αυτή η εμπλοκή της χώρας, π.χ. από τις κυρώσεις στη Ρωσία και τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή και την εκτίναξη του υπέρογκου κόστους παραγωγής για τους αγρότες και ζωής για τους εργαζόμενους.
Όταν ελληνικοί επιχειρηματικοί όμιλοι, που δραστηριοποιούνται στην πολεμική βιομηχανία ετοιμάζονται για “μεγάλο φαγοπότι”, οι εργαζόμενοι καλούνται να βιώσουν νέο μεσαίωνα εργασιακών σχέσεων, κακοπληρωσιάς, έντασης της εκμετάλλευσης για να πιαστούν οι λεγόμενοι “εθνικοί στόχοι”, όπως βαφτίζονται τα κέρδη μιας χούφτας εκμεταλλευτών. Πολεμική οικονομία σημαίνει να αποδεχτούμε νέες “θυσίες” στη δραματική κατάσταση της δημόσιας Υγείας, Παιδείας, στην ανυπαρξία αναγκαίων υποδομών, π.χ. αντιπλημμυρικών έργων, που θα μπορούσαν να βελτιώσουν τη ζωή των κατοίκων της Θεσσαλίας.
Πρόκειται για τη ζωή μας, τη ζωή των εκατομμυρίων, των λαών και δεν θα τους αφήσουμε να την ορίζουν όπως συμφέρει τους εκμεταλλευτές. Παραμονές της επετείου της Επανάστασης του 1821, αξίζει να συλλογιστούμε πως αυτή μας διδάσκει ότι η πάλη των λαών, οι λαϊκές εξεγέρσεις κι επαναστάσεις ενάντια στις ξεπερασμένες κοινωνικές τάξεις αποτελούν εκείνη τη δύναμη που κινεί την Ιστορία προς τα μπρος και μπορούν να νικήσουν αντιπάλους που φαντάζουν πανίσχυροι.
