“Πρωτομαγιά” / Ποίημα του Αντώνη Περδικούλη

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

Ώ!! Μέρα ακάθεκτη στο θαύμα!

Σαν τον σπουργίτη πετώ

από φύλλο σε πέταλο

από ρίζα σε μίσχο,

τ’ αφήνω όλα στην αφή

τα δίνω όλα στην όραση,

βυθίζομαι στα ρίγη

ξανθής καλοκαιριάς..

Ώ!! Μέρα ατέρμονη

στών εργατών

και τών ανθών τα γέλια!

Ήλιος χρυσός πηδά

απ’ την κοιλιά τής θάλασσας.

Αρπάζω το καπέλο μου

να τον προϋπαντήσω…

—————–

ΑΝΤΩΝΗΣ ΧΡ. ΠΕΡΔΙΚΟΥΛΗΣ