Ένας ταπεινός ευεργέτης
Του Σωτήρη Απ. Παπαποστόλου, Συνταξιούχου Δασοπόνου
Οι παλαιότεροι, τον γνωρίζαμε όλοι τον Γιώργο εδώ στην Αγιά. Παρότι ήταν ανάπηρος, ήταν δραστήριος και δεν το έβαλε ποτέ κάτω για να κλειστεί στο σπίτι. Φρόντιζε να κερδίζει χρήματα πουλώντας λαχεία, που τα προμηθεύονταν από ένα κατάστημα της Αγιάς.
Μερικοί τον πείραζαν, εκμεταλλευόμενοι τη λατρεία που έτρεφε για την ποδοσφαιρική ομάδα της ΑΕΚ, μιλώντας υποτιμητικά για την αξία της. Τότε γινόταν θηρίο, προσπαθώντας να υπερασπισθεί το ίνδαλμά του.
Έτσι πορεύθηκε στη ζωή του ο Γιώργος Χατζηγιάννης, ο οποίος κατά τα λοιπά ήταν ένας άκακος και αγαθός άνθρωπος.
Τον θυμάμαι μάλιστα, σαν τώρα δα, που περνούσε από το Δασαρχείο να μας πουλήσει λαχεία και πολλοί τον προτιμούσαμε, εκτιμώντας την κατάστασή του, λόγω της αναπηρίας του.
Ο λόγος, πάντως, που αναφέρομαι στον Γιώργο Χατζηγιάννη, δεν είναι να σας εξιστορήσω τη ζωή του, η οποία, άλλωστε, δεν είχε κάτι το συγκλονιστικό και αξιομνημόνευτο.
Δεν ήταν ούτε πολιτικός άνδρας, ούτε μεγάλος επιστήμονας, ούτε σπουδαίος ήρωας σε πολεμικές πράξεις. Ήταν ένας ταπεινός άνθρωπος, που όμως, έκανε κάτι που τον ύψωσε πολύ πάνω από όλες τις ιδιότητες που προανέφερα:
Ο Γιώργος, αυτός ο ανάπηρος ταπεινός άνθρωπος, υπήρξε ευεργέτης του Ι.Ν. των Αγίων Αντωνίων Αγιάς.
Όπως προανέφερα, πουλούσε λαχεία για να κερδίσει τη ζωή του. Δεν ζητιάνεψε, δεν ταπεινώθηκε, δεν γονάτισε. Απεναντίας, στάθηκε όρθιος και παράλληλα αποταμίευε χρήματα.
Μετά τον θάνατό του, τα χρήματα που κέρδισε και αποταμίευσε τα δώρισε στον Αρχιερατικό Ναό των Αγίων Αντωνίων της πόλης της Αγιάς.
Με τα χρήματα αυτά, όπως πληροφορήθηκα, πλακοστρώθηκε ο αύλιος χώρος του Ναού.
Το όνομα του Γιώργου είναι αναγεγραμμένο στον πίνακα των ευεργετών που είναι αναρτημένος στο Πνευματικό Κέντρο του ναού των Αγίων Αντωνίων.
Τι υπέροχη πράξη, αλήθεια, από έναν φτωχό και ταπεινό άνθρωπο όπως ο Γιώργος!
Μήπως θέλετε να σας πω πόσα χρήματα δώρισε στον Ναό; Δεν γνωρίζω, αλλά ακόμα και να γνώριζα, δεν θα το ανέφερα. Σημασία έχει, όχι το ποσό, αλλά η υπέροχη αυτή η πράξη, ενός ανάπηρου, ταπεινού ανθρώπου, όπως ο Γιώργος.
Πιστεύω – και θα συμφωνήσετε μαζί μου – ότι η δωρεά του Γιώργου αξίζει όσο όλα τα δισεκατομμύρια των πλουσίων δωρητών του κόσμου, ίσως και περισσότερο ακόμα, επειδή ήταν κατάθεση ψυχής.
Αρκεί εδώ να θυμηθούμε την περικοπή του κατά Λουκάν Ιερού Ευαγγελίου μας, για να εκτιμήσουμε το μέγεθος της δωρεάς του Γιώργου Χατζηγιάννη:
«Ο Ιησούς Χριστός, αναβλέψας τους βάλλοντας εις το γαζοφυλάκιον τα δώρα αυτών πλούσιους, είδεν δέ τινα χήραν πενιχράν βάλλουσαν εκεί λεπτά δύο και είπεν. Αληθώς λέγω υμίν, ότι η χήρα η πτωχή αυτή πλείον πάντων έβαλεν. Πάντες γαρ ούτοι εκ του περισσεύοντας αυτοίς έβαλον εις τα δώρα, αύτη δε εκ του υστερήματος αυτής, πάντα τον βίον ον είχεν έβαλεν».
Τουτέστιν: Ο Ιησούς κάθισε απέναντι από το θησαυροφυλάκιο του Ναού και παρατηρούσε πως ο κόσμος έριχνε χρήματα σ’ αυτό. Πολλοί πλούσιοι έριχναν πολλά. Ήρθε και μια φτωχή χήρα και έριξε δύο λεπτά, δηλαδή έναν κορδάντη. Κάλεσε τότε ο Ιησούς τους μαθητές του και τους είπε: «Σας βεβαιώνω πως η χήρα αυτή έριξε περισσότερα από όσα έριξαν όλοι οι άλλοι στο θησαυροφυλάκιο. Γιατί όλοι έριξαν από το περίσσευμά τους, ενώ αυτή έριξε από το υστέρημά της όλα όσα είχε, όλη της την περιουσία».
Αυτό τεκμηριώνει απόλυτα, την υπέροχη πράξη, του ταπεινού, φτωχού, ανάπηρου ανθρώπου της κοινωνίας της Αγιάς, του Γιώργου Χατζηγιάννη.
Μέσα στον σκληρό και αδυσώπητο κόσμο που ζούμε, όπου πολλοί συνάνθρωποί μας ζουν μέσα στη φτώχεια, η υπέροχη πράξη του Γιώργου, ας γίνει φωτεινό παράδειγμα για τους πλούσιους αυτού του κόσμου, που μπορούν να διαθέσουν χρήματα, όχι από το υστέρημά τους, αλλά από το πλεόνασμά τους, για την ανακούφιση των αναγκών των μη εχόντων.
Υ.Γ. Θεωρώ χρέος μου να ευχαριστήσω εδώ τον φίλο και συνάδελφό μου, σοφό τα μάλα, Χρήστο Φυλακτακίδη, που μου προμήθευσε το χωρίο του Ιερού μας Ευαγγελίου που καταχώρησα στο παρόν.
