Στον Δημιουργό μου
Μόλις το πρωί ξυπνήσω,
το παράθυρό μου ανοίξω,
τον Θεό ευχαριστώ
που μ’ αξίωσε να δω
άλλη μια φορά το θείο,
τού έργου Του το μεγαλείο.
Τον ήλιο που χαράζει την αυγή
κι απλώνει φως σ’ όλη τη γη,
να νιώσω όλη τη μαγεία
και την απόλυτη αρμονία
της ζωής τη λειτουργία.
Τριγύρω να πετούν πουλιά
και η γλυκιά τους η λαλιά
να μου ζεσταίνουν την καρδιά.
Την βλάστηση, τον ουρανό
και της βροχούλας το νερό
να δίνει στα φυτά ζωή
και να δροσίζεται η γη.
Η φύση γέμισε ανθούς
πολύχρωμους φανταστικούς
και τ’ άρωμά τους να σκορπούν,
ποιος πίνακας, ποια ζωγραφιά
θα συγκριθεί με όλα αυτά
τα όμορφα, τ’ αληθινά;
Τα δέντρα, τους γλυκούς καρπούς,
τις λίμνες, τους ωκεανούς,
τ’ αστέρια, τα ψηλά βουνά
κι όλα της γης τα ζωντανά;
Κι εγώ ένα άπειρα μικρό
κομμάτι μεσ’ τον κόσμο αυτό,
που μου ΄δωσες ψυχή, μυαλό,
πώς να μπορώ να μην δοξάζω
Αυτόν που μ’ έφερε εδώ,
μεσ’ τη ζωή να πορευτώ!
Μαρία Χ. Μπουρντένα
Μάιος 2026
