Η νύχτα πέφτει
(στην ιερή σκιά τού πατέρα μου)
Τής θάλασσας τ’ αλαφιασμένο κύμα
και τ’ ουρανού μιάς πυρκαγιάς πορφύρα
λυώνουν τής ζήσης το σχοινί, Πατέρα..
Του θάνατου η θωριά το ξεθωριάζει
λησμόνια τής χαράς τώρα χειμάζει
μέσα στής ψυχοζάλης τον αγέρα..
Η νύχτα πέφτει θριαμβική πλημμύρα
μές στού σπιτιού μας πλουμιστά τα φώτα
σβήνουν αχνόφτερα σά μοσχοπεταλούδες!..
ΑΝΤΩΝΗΣ ΧΡ. ΠΕΡΔΙΚΟΥΛΗΣ
από τη συλλογή “Θλίψης Τρόπαια”






















































