Τα παράλια της Αγιάς δεν έμειναν πίσω μόνα τους… Κάποιοι τα άφησαν πίσω…
Γράφω αυτό το κείμενο όχι ως πολιτικός, αλλά ως άνθρωπος που ζει, εργάζεται και επιχειρεί σε αυτόν τον τόπο. Ως ένας από τους πολλούς επαγγελματίες που κάθε χρόνο δίνουν τη δική τους μάχη για να κρατήσουν ζωντανά τα παράλια του Δήμου Αγιάς, απέναντι στην αδιαφορία, την εγκατάλειψη και την έλλειψη σχεδίου. Για χρόνια ακούμε ότι τα παράλια είναι το μεγάλο αναπτυξιακό πλεονέκτημα της περιοχής. Αν αυτό είναι αλήθεια, τότε γιατί αντιμετωπίζονται σαν να είναι η τελευταία προτεραιότητα; Γιατί οι άνθρωποι που επενδύουν, δημιουργούν θέσεις εργασίας και στηρίζουν την τοπική οικονομία αισθάνονται κάθε χρόνο πιο μόνοι;
Ο επαγγελματίας στα παράλια της Αγιάς δεν ζητά επιδόματα, ούτε προνόμια. Ζητά υποδομές, προβολή και ένα περιβάλλον που να του επιτρέπει να δουλέψουν. Αντί για αυτό, καλείται να λειτουργήσει σε μια περιοχή που παραμένει εγκλωβισμένη στην εποχικότητα, χωρίς ουσιαστικό σχέδιο ανάπτυξης και χωρίς στρατηγική για το μέλλον. Τα καταλύματα παλεύουν να γεμίσουν δωμάτια σε μια τουριστική περίοδο που διαρκεί ελάχιστες εβδομάδες. Οι επιχειρήσεις εστίασης και αναψυχής βλέπουν τον τζίρο τους να εξαρτάται αποκλειστικά από τον καιρό και τα Σαββατοκύριακα. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις πληρώνουν συνεχώς αυξανόμενα λειτουργικά κόστη, ενέργεια, ασφαλιστικές εισφορές και φορολογία, χωρίς να βλέπουν την αντίστοιχη στήριξη από την τοπική αυτοδιοίκηση.
Και την ίδια στιγμή, τι έχει γίνει για να αλλάξει αυτή η κατάσταση; Πού είναι η οργανωμένη τουριστική προβολή των παραλίων μας στην Ελλάδα και το εξωτερικό; Πού είναι οι δράσεις που θα έφερναν επισκέπτες πέρα από τον Ιούλιο και τον Αύγουστο; Πού είναι οι σοβαρές παρεμβάσεις για την αξιοποίηση του Κόκκινου Νερού και των ιαματικών πηγών; Πού είναι το ολοκληρωμένο σχέδιο που θα συνέδεε τον Κίσσαβο, τα παράλια και τον πολιτισμό της περιοχής σε ένα ενιαίο τουριστικό προϊόν; Πού είναι οι διεκδικήσεις από τη δημοτική αρχή; Πού είναι η πίεση προς κάθε κατεύθυνση για να αποκτήσει η περιοχή τη θέση που της αξίζει;
Η αλήθεια είναι ότι οι επαγγελματίες των παραλίων αφέθηκαν να παλεύουν μόνοι τους. Επένδυσαν χρήματα, χρόνο και κόπο, πολλές φορές χωρίς καμία ουσιαστική βοήθεια. Κράτησαν την περιοχή όρθια όταν οι συνθήκες ήταν δύσκολες. Και όμως, αντί να αποτελούν συνεργάτες σε ένα κοινό αναπτυξιακό σχέδιο, συχνά νιώθουν ότι αντιμετωπίζονται απλώς ως δεδομένοι.
Η δημοτική αρχή οφείλει να απαντήσει με ειλικρίνεια. Μετά από τόσα χρόνια διοίκησης, ποια είναι η μεγάλη αλλαγή που έφερε στα παράλια; Ποιο έργο μεταμόρφωσε πραγματικά την περιοχή; Ποια νέα αναπτυξιακή προοπτική δημιούργησε για τους επαγγελματίες και τη νέα γενιά; Πώς γίνεται ένας τόπος με τριάντα έξι χιλιόμετρα ακτογραμμής να μην αποτελεί κορυφαίο τουριστικό προορισμό της Θεσσαλίας; Πώς γίνεται να συζητάμε ακόμη τα ίδια προβλήματα που συζητούσαμε πριν από δέκα και δεκαπέντε χρόνια;
Αλλά και η Περιφέρεια Θεσσαλίας δεν μπορεί να μένει στο απυρόβλητο. Όταν ένας τόπος με τόσο μεγάλη ακτογραμμή και τόσο σημαντικές δυνατότητες παραμένει ουσιαστικά εκτός τουριστικού χάρτη της χώρας, τότε κάποιοι δεν έκαναν όσα έπρεπε. Οι χαμένες ευκαιρίες δεν είναι φυσικό φαινόμενο. Είναι αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών.
Δεν χρειάζονται άλλα πανηγυρικά δελτία τύπου. Δεν χρειάζονται άλλες φωτογραφίες μπροστά από έργα που δεν λύνουν τα πραγματικά προβλήματα. Δεν χρειάζονται άλλες υποσχέσεις. Χρειάζεται σχέδιο, διεκδίκηση, αποτέλεσμα και λογοδοσία.
Γιατί τα παράλια της Αγιάς δεν είναι απλώς ένας καλοκαιρινός προορισμός. Είναι το σπίτι μας. Είναι οι επιχειρήσεις μας. Είναι οι οικογένειές μας. Είναι οι άνθρωποι που επιμένουν να επενδύουν εδώ, όταν πολλοί άλλοι θα είχαν φύγει.
Και αν σήμερα τα παράλια δεν βρίσκονται στη θέση που τους αξίζει, αυτό δεν οφείλεται στην έλλειψη δυνατοτήτων. Οφείλεται στην έλλειψη αποφασιστικότητας, οράματος και αποτελεσματικότητας από εκείνους που είχαν την ευθύνη να τα οδηγήσουν μπροστά.
Οι επαγγελματίες έκαναν το χρέος τους. Οι πολίτες έκαναν το χρέος τους. Οι άνθρωποι αυτού του τόπου έβαλαν πλάτη σε κάθε δύσκολη στιγμή. Ήρθε η ώρα να αναρωτηθούμε αν το ίδιο έκαναν και όσοι διοικούν αυτόν τον τόπο εδώ και χρόνια.
Δημήτρης Ευθυμίου
