Με αφορμή την επίθεση Γκουντάρα στην κυβέρνηση
Η αλήθεια για το νερό και οι ευθύνες που δεν μπορούν να κρυφτούν
Το νερό είναι και πρέπει να παραμείνει κοινωνικό αγαθό, προσιτό, ποιοτικό και ασφαλές για όλους. Σε αυτό δεν υπάρχει ούτε χώρος ούτε λόγος για διαφωνία.
Όταν όμως γίνεται λόγος για ιδιωτικοποίηση του νερού, οφείλουμε να μιλάμε με συγκεκριμένα στοιχεία. Ποια ακριβώς διάταξη παραδίδει το νερό σε ιδιώτες; Με ποιον τρόπο και με ποια διαδικασία; Οι βαριές πολιτικές καταγγελίες χρειάζονται και αντίστοιχα ισχυρές αποδείξεις. Διαφορετικά, αντί να ενημερώνουμε την κοινωνία, καλλιεργούμε φόβο.
Η Θεσσαλία δεν βρίσκεται σήμερα μπροστά σε ένα θεωρητικό πρόβλημα. Έχει βιώσει καταστροφικές πλημμύρες, αντιμετωπίζει τη λειψυδρία, την πίεση στα υδατικά αποθέματα και τις μεγάλες ανάγκες του πρωτογενούς τομέα.
Στον Δήμο Αγιάς, μάλιστα, υπάρχει και μία ακόμη πραγματικότητα: τους θερινούς μήνες οι ανάγκες στα παράλια αυξάνονται σημαντικά λόγω του τουρισμού και της επιχειρηματικής δραστηριότητας. Για αυτό απαιτείται σοβαρός και ενιαίος σχεδιασμός. Χρειάζονται σύγχρονα δίκτυα, περιορισμός των απωλειών, νέες υποδομές, προστασία των υδάτινων πόρων και έργα που θα εξασφαλίσουν επάρκεια νερού για τα επόμενα χρόνια.
Η Αυτοδιοίκηση ασφαλώς πρέπει να έχει ισχυρό λόγο και ουσιαστικό ρόλο. Πρέπει να διεκδικεί, να ελέγχει και να καταθέτει προτάσεις. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι κάθε αλλαγή που επιχειρεί η Πολιτεία πρέπει εκ των προτέρων να παρουσιάζεται ως απειλή.
Η κυβέρνηση από την πλευρά της έχει την ευθύνη να αποδείξει στην πράξη ότι ο νέος σχεδιασμός μπορεί να λειτουργήσει. Να εξασφαλίσει χρηματοδότηση, να προχωρήσει τα αναγκαία έργα και να δώσει μετρήσιμα αποτελέσματα. Και εκεί πρέπει να είναι αυστηρή η κριτική όλων μας. Γιατί ο πολίτης, ο αγρότης, ο επαγγελματίας και η οικογένεια που ανοίγει τη βρύση δεν ενδιαφέρονται για το ποιος κέρδισε έναν ακόμη πολιτικό καβγά. Θέλουν νερό επαρκές, ποιοτικό και προσιτό. Θέλουν υποδομές που λειτουργούν και ένα σχέδιο που αντέχει στον χρόνο.
Η Θεσσαλία και ο Δήμος Αγιάς δεν έχουν άλλο χρόνο για πολιτική κινδυνολογία και εύκολα συνθήματα. Όποιος διαφωνεί με έναν σχεδιασμό έχει κάθε δικαίωμα να το κάνει. Έχει όμως και την υποχρέωση να παρουσιάσει συγκεκριμένη, εφαρμόσιμη και καλύτερη πρόταση. Αρκετά με τη συζήτηση του φόβου. Ήρθε η ώρα της ευθύνης. Να μιλήσουμε για έργα, χρονοδιαγράμματα και αποτελέσματα. Και εκεί να κριθούμε όλοι, Κυβέρνηση, Αυτοδιοίκηση και όσοι διεκδικούμε δημόσιο λόγο. Γιατί το νερό δεν έχει πολιτικό χρώμα. Έχει αξία για τον τόπο και το μέλλον του. Και αυτό το μέλλον δεν χτίζεται με φόβο. Χτίζεται με σχέδιο, αποφάσεις και έργα.
Δημήτρης Β. Ευθυμίου
