Τι παίζεται στο Αιγαίο;
Και σαν να μη μας έφταναν όλα τ’ άλλα, εντελώς αιφνιδιαστικά μάς προέκυψε και η φράση «Ρηματική Διακοίνωση». Δεν θα επιχειρήσω να αναπτύξω τη σημασία του όρου φιλολογικά. Θα πω απλώς ότι πρόκειται για διπλωματικό έγγραφο με ιδιάζουσα βαρύτητα που αφορά στις σχέσεις των κρατών μεταξύ τους. Και με τη «Ρηματική Διακοίνωση» καμμιά χώρα δεν μπορεί να παίζει εν ου παικτοίς.
Πάει καλά. Τούτες τις μέρες βούιξαν τα κανάλια με την πόντιση του καλωδίου. Κι όλοι σχεδόν οι Έλληνες γίναμε σχολιαστές, αναλυτές, διεθνολόγοι προφήτες! Κι όλοι έχουμε άποψη ανάλογη με το κομματικό μας πιστεύω. Ήμαρτον Κύριε. Και βγαίνουν στο γυαλί βουλευτάδες όλων των παρατάξεων και πασχίζουν να περάσουν στον κόσμο το κομματικό τους «δίκαιο», ενώ πολλοί απ’ αυτούς τη φράση «Ρηματική Διακοίνωση» τη συναντούν πρώτη τους φορά, και φυσικά το τι σημαίνει δεν το ξέρουν. Ωρύονται όμως για να επιβάλλουν την άποψή των ως τη μόνη σωστή. Και ειδικά ορισμένοι κυβερνητικοί.
Με γνώμονα, λοιπόν, την Ιστορία αφενός σχετικά με τη βοήθεια που μας παρέχουν κατά καιρούς οι Δυτικοί μας σύμμαχοι, και τον Τουρκικό επεκτατισμό αφετέρου, σχετικά με την εξωτερική πολιτική που η γείτων χώρα ακολουθεί όλα τα χρόνια, ζητώ να μού συγχωρεθούν οι επιφυλάξεις που διατηρώ γύρω από τον ρόλο της Γαλλίας στην όλη υπόθεση του καλωδίου. Πάντως η όλη βαβούρα γεννάει πληθώρα ερωτηματικών, που μόνον αθώα δεν μπορεί να νοηθούν:
– Γιατί ως χώρα δώσαμε τόση έκταση στο θέμα επί σειρά ημερών;
– Γιατί αναθέσαμε στη Γαλλία τη μεσολάβηση, ώστε να κουμαντάρει δικό μας χώρο;
– Ποιο είναι ακριβώς το περιεχόμενο της Γαλλικής Διακοίνωσης προς την Τουρκία;
– Γιατί ξεκινήσαμε από απλή ενημέρωση και καταλήξαμε σε Ρηματική Διακοίνωση; Τους εαυτούς μας κοροϊδεύουμε;
– Τι δουλειά έχει η Τουρκία να παρακολουθεί τις εργασίες με πολεμικά πλοία; Και για ποια συγκατάθεση κάνει λόγο; Της το ζήτησε κανείς;
– Μήπως πίσω απ’ όλα αυτά και με μπαλάκι την Ελλάδα πάμε σε επανάληψη του Γαλλοκεμαλικού Συμφώνου Franklin – Bouillon, του Οκτώβρη του 1921; Τότε η Γαλλία στο Μικρασιατικό μέτωπο, αφού παραμέρισε τη συμμαχία της με την Ελλάδα, αναγνώρισε de facto την Κεμαλική Κυβέρνηση της Τουρκίας, αφήνοντας τον σύμμαχο Ελληνικό στρατό, στην εκδίκηση των Τούρκων.
Μήπως τώρα αναγνωρίζει με τη Διακοίνωσή της την Τουρκική Κυριαρχία με τη Γαλάζια Πατρίδα; De facto; Κάτι δεν μου κάθεται καλά στην όλη Ιστορία.
Και επειδή είμαι από κείνους που πιστεύουν ότι τα ιστορικά γεγονότα κινούνται κυκλικά, μου μένει να αναφερθώ εν πλήρει συντομία στο σύμφωνο Franklin-Bouillon.
Υπογράφτηκε στην Άγκυρα στις 7/20-10-2021. Και αποδείχτηκε πως το Σύμφωνο αυτό ήταν μονάχα ένα μέρος, το αθωότερο ίσως, ενός ευρύτερου μυστικού Συμφώνου που προέβλεπε ενίσχυση του Κεμαλικού στρατού με πολεμικό υλικό και πρόσφερε ως αντάλλαγμα προνομιακή μεταχείριση Γάλλων επιχειρηματιών στην Κεμαλική Τουρκία.
Η Ελλάδα μένει προδομένη από τους Συμμάχους και καρτερεί την καταστροφή της. Μακάρι να βγω ψεύτης! Αλλά δυστυχώς, έχω εντρυφήσει στην Κοινωνιολογία της Ιστορίας και φοβούμαι την επαλήθευση. Πάντως, εάν ζητήθηκε η άδεια της Τουρκίας, όπως πολύς κόσμος το υποψιάζεται, και για το οποίο οι Τούρκοι πανηγυρίζουν, τότε τι έχει να πει ο κ. Γεραπετρίτης στους πολιτικούς αρχηγούς; Δικαιούμαστε άραγε να είμαστε περήφανοι για την πολιτική μας;
Ας προσέξουμε κάτι πολύ απλό. Κάποτε οι Έλληνες πασχίζαμε για την πραγμάτωση της Μεγάλης Ιδέας! Την Ιδέα αυτή την πόντισαν οι Τούρκοι με τη βοήθεια και των Γάλλων συμμάχων μας στα παράλια της Σμύρνης και έκτοτε διατρανώνουν τη Γαλάζια Πατρίδα! Καλό είναι να τα μάθει αυτά και ο απλός κόσμος.
Οδυσσέας Β. Τσιντζιράκος
