17 του Νοέμβρη
Σε νέες Θερμοπύλες
νέο Τεπελένι,
νέο Γοργοπόταμο,
νέε μου,
σε κάλεσε η πατρίδα.
***
Δεν φόρεσες τη φαιοπράσινη
ούτε κράνος
ούτε αρβύλα.
Ούτε ημιαυτόματο
κι όλμους κράτησες.
Το κόκκινο χαμόγελο φόρεσες,
τη γαλανόλευκη τυλίχτηκες.
Και μια ιαχή,
σύνθημα θαρραλέας θυσίας
καρφιτσωμένο στο πέτο της καρδιάς,
διέσχισε τη φοβισμένη πόλη
σ ’Ανατολή και Δύση, Βορρά και Νότο.
***
ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ!
***
Κι άκουσαν τη φωνή σου
οι εργάτες και τα εργοστάσια,
οι αγρότες και τα χωράφια,
οι υπάλληλοι και τα γραφεία,
οι μαθητές και τα σχολειά τους.
Την άκουσε η γη
κάτω απ’ τα βήματα των ανθρώπων,
την άκουσαν οι δρόμοι,
τα παράθυρα,
οι τοίχοι που χρόνια κρατούσαν
φυλακισμένη την ανάσα τους.
Την άκουσαν και τα άγρια θεριά
και βγάλαν το θυμό τους.
Δείξαν τα τροχισμένα δόντια τους
– ανατριχίλα έτριξε στην κρύα άσφαλτο –
να τρομάξουν τα περιστέρια της άνοιξης
μες το χειμώνα του Νοέμβρη.
***
Γέμισαν οι δρόμοι
μπερέδες μαύροι, και πηλήκια χακί.
Και μες από τα κάγκελα
κόκκινα γαρύφαλλα κι άσπρα τριαντάφυλλα.
***
Κλαγγές πυροβόλων,
καυτά σφυρίγματα από σφαίρες.
Δεν Λάβωσαν το πέταγμα
δεν έσπασαν τα φτερά.
Κι όσα, τα βόλια πέτυχαν,
στους αιώνες έμειναν
να μηνύουν το θαύμα τους:
ΨΩΜΙ -ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
Θανάσης Παπαρίζος
Λάρισα 17/11/2026

















































