Χώρα Αγιά

100 χωριά, μια νέα αρχή / Μια ολοκληρωμένη πρόταση από τον Δημήτρη Ευθυμίου για την αναγέννηση της ελληνικής περιφέρειας

Θέλεις να βλέπεις τα νέα του
choraagia.gr πρώτα στη Google;
Πρόσθεσέ μας στις προτιμώμενες πηγές σου:

Πρόσθεσε το choraagia.gr στα
αγαπημένα σου στη Google

100 χωριά, μια νέα αρχή


Μια ολοκληρωμένη πρόταση για την αναγέννηση της ελληνικής περιφέρειας


Η Ελλάδα δεν μπορεί να σχεδιάζει το μέλλον της αφήνοντας τα χωριά της να ερημώνουν. Κλειστά σπίτια, λιγοστά παιδιά, εγκαταλελειμμένες περιουσίες και νέοι που αναγκάζονται να αναζητήσουν ευκαιρίες στα μεγάλα αστικά κέντρα συνθέτουν μια πραγματικότητα που δεν μπορεί να μας αφήνει αδιάφορους.

Η πληθυσμιακή συρρίκνωση της περιφέρειας δεν είναι μόνο δημογραφικό πρόβλημα. Είναι ζήτημα οικονομικής ανάπτυξης, κοινωνικής συνοχής και ισότιμων ευκαιριών. Η κυβερνητική πρωτοβουλία οικονομικής ενίσχυσης για τη μετεγκατάσταση πολιτών, με ποσά που μπορούν να φτάσουν τις 10.000 ευρώ, αποτελεί μια θετική κατεύθυνση. Ωστόσο, η αποκέντρωση δεν μπορεί να στηρίζεται αποκλειστικά σε ένα εφάπαξ επίδομα. Χρειάζεται ένα ολοκληρωμένο σχέδιο που θα δημιουργεί πραγματικούς λόγους για να επιστρέψει κάποιος στον τόπο του και, κυρίως, να παραμείνει εκεί.

Προτείνω τη δημιουργία ενός πενταετούς εθνικού πιλοτικού προγράμματος με τίτλο «100 χωριά, μια νέα αρχή». Ένα πρόγραμμα που θα επιλέξει 100 ορεινά, ημιορεινά και απομακρυσμένα χωριά, με αντικειμενικά πληθυσμιακά και γεωγραφικά κριτήρια, και θα εφαρμόσει ένα ειδικό πλαίσιο οικονομικών, φορολογικών και κοινωνικών κινήτρων.

Στον πυρήνα αυτής της πρότασης βρίσκεται η ουσιαστική φορολογική ελάφρυνση. Να εξεταστεί η εφαρμογή πολύ χαμηλών συντελεστών ΦΠΑ, όπου το επιτρέπει το ευρωπαϊκό πλαίσιο, ανάλογα με τον βαθμό απομόνωσης κάθε περιοχής, καθώς και η σημαντική μείωση της φορολογίας εισοδήματος και των ασφαλιστικών εισφορών για νέους κατοίκους, επαγγελματίες και επιχειρήσεις. Όπου υπάρχουν νομικοί περιορισμοί, να προβλέπονται ισοδύναμα οικονομικά κίνητρα. Όσο μεγαλύτερες είναι οι δυσκολίες μιας περιοχής, τόσο ισχυρότερη πρέπει να είναι η στήριξη της Πολιτείας.

Παράλληλα, προτείνω επιδότηση έως 70% για την ανακατασκευή παλαιών και εγκαταλελειμμένων κατοικιών, με συγκεκριμένα όρια χρηματοδότησης και προϋπόθεση τη μόνιμη κατοίκηση ή τη μακροχρόνια μίσθωση. Χιλιάδες σπίτια μπορούν να αποκτήσουν ξανά ζωή, δημιουργώντας ταυτόχρονα οικονομική δραστηριότητα στις τοπικές κοινωνίες.

Η πρόσβαση σε γρήγορο και αξιόπιστο διαδίκτυο, η ενίσχυση της τηλεργασίας, τα πρόσθετα κίνητρα για νέες οικογένειες, η λειτουργία σχολικών και υγειονομικών υπηρεσιών και η στήριξη της τοπικής επιχειρηματικότητας πρέπει να αποτελούν αναπόσπαστα μέρη του ίδιου σχεδίου. Δεν μπορούμε να ζητάμε από έναν νέο άνθρωπο να εγκατασταθεί σε ένα χωριό χωρίς εργασία, υποδομές και προοπτική για τα παιδιά του.

Αντίστοιχες πολιτικές εφαρμόζονται ήδη σε ευρωπαϊκές χώρες. Στην Ισπανία προβλέπονται φορολογικές ελαφρύνσεις για κατοίκους περιοχών που αντιμετωπίζουν δημογραφική συρρίκνωση. Στην Ιρλανδία χρηματοδοτείται η ανακαίνιση κενών και εγκαταλελειμμένων κατοικιών με ενισχύσεις που μπορούν να φτάσουν τις 70.000 ευρώ, ενώ η Πορτογαλία παρέχει οικονομικά και φορολογικά κίνητρα για την εγκατάσταση κατοίκων και επιχειρήσεων στην ενδοχώρα. Πρόκειται για παραδείγματα που αξίζει να μελετήσουμε και να προσαρμόσουμε στις ελληνικές συνθήκες.

Η Θεσσαλία, με τα δεκάδες ορεινά και ημιορεινά χωριά της, θα μπορούσε να αποτελέσει μία από τις πρώτες περιοχές εφαρμογής. Από τον Κίσσαβο και τον Όλυμπο μέχρι τα χωριά των Τρικάλων, της Καρδίτσας και της Μαγνησίας, υπάρχουν τόποι με σημαντικές δυνατότητες που χρειάζονται υποδομές, επενδύσεις και ανθρώπους.

Το πρόγραμμα πρέπει να διαθέτει συγκεκριμένη χρηματοδότηση, διαφάνεια και ετήσια αξιολόγηση. Στο τέλος της πενταετίας θα πρέπει να γνωρίζουμε πόσοι νέοι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν, πόσες κατοικίες ανακατασκευάστηκαν, πόσες επιχειρήσεις δημιουργήθηκαν και πόσες θέσεις εργασίας προέκυψαν. Μόνο έτσι θα μπορούμε να κρίνουμε την αποτελεσματικότητά του και να εξετάσουμε την επέκτασή του σε περισσότερα χωριά.

Η αποκέντρωση δεν είναι απλώς μια οικονομική επιλογή. Είναι ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης. Ο τόπος κατοικίας δεν πρέπει να καθορίζει τις ευκαιρίες ενός ανθρώπου ούτε την πρόσβασή του στην εργασία, την υγεία και την εκπαίδευση.

Δεν αρκεί να επιδοτούμε την επιστροφή στα χωριά. Πρέπει να δημιουργήσουμε τις συνθήκες ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να ζουν, να εργάζονται και να δημιουργούν εκεί με αξιοπρέπεια.

Η ελληνική περιφέρεια δεν χρειάζεται άλλες αποσπασματικές παρεμβάσεις. Χρειάζεται ένα συνεκτικό σχέδιο με διάρκεια, πολιτική βούληση και μετρήσιμα αποτελέσματα.

Ας ξεκινήσουμε από 100 χωριά. Για να ξαναδώσουμε ζωή στην Ελλάδα που δεν πρέπει να ξεχάσουμε.


Δημήτρης Β. Ευθυμίου
Επιχειρηματίας

Facebook
Twitter
Telegram
WhatsApp
Email